درود بر اهل ميخانه

كه كأم با مي شيرين كردند 

قسم بر چشم تو ساقي

دل از دنيا رها كردند 

جهانم خاك كُوي تو

گر امشب از تو مست كردم 

به أهوي چشت سوگند

كه با ياد تو تب كردم 

جهانم بي تو خاموشست

منتت بر اين جهان بگذار 

ديده ام با خود منور كن 

قدم بر  چشم ما بگذار.